In de wereld van Dragon Age is één van de meest ontzaglijke krijgers de 'rover'.
Hij combineert intimidatie en het laten bloeden met felle vechtkunsten,
waardoor deze specialisatie de energie die door bloed en botten stroomt gebiedt.
Rovers zwelgen in dood en dwingen hun vijanden vaak van angst ineen te krimpen.
Ze kunnen zelfs smullen van het wezenlijke van hun verslagen vijanden om hun eigen vlees te helen.
Door hun menselijkheid in te ruilen krijgen ze bovenmenselijke kracht.
Pijn is hun voornaamste wapen.
Het is hun voeding. Ze gedijen erop...
Waarom ben ik de enige die puin moet ruimen?
Omdat jij er verantwoordelijk voor bent dat we gevangen zitten, kind!
Doorgraven!
Ik maak dit heel eenvoudig: help ons en je blijft leven.
Leven? In die kuil van een gevangenis? Onwaarschijnlijk.
Hoe ben je verzeild geraakt met Saarebas?
Heb je munten, knappert? Want hakken of steken is voor mij heftzelfde.
Een huurling... Daar heb ik waardering voor.
Waar heeft de magiër je mee gekocht?
Vrijheid.
Lijkt erop dat het slechts een lening was... knappert.
Wat moet hij met dat masker? Waar gaat hij naartoe?
Ik ben door hem in de steek gelaten, maar mijn lippen bewegen niet gratis.
Nogmaals! Gebruik je arm de volgende keer wat meer.
Wacht even!
Zie je dan niet dat ze een rover is? Pijn betekend niets voor haar.
En als ik in de juiste bui ben, dan is de pijn in orde.
Wil je het ook proberen?
Ik sla over. Je bent oud nieuws voor een meid als ik.
Laat haar hier. Ik stuur later wel wat wachters.
Hé!
Licht!
Hé, het is stikdonker hier!
Een klein beetje informatie is fijn, maar we hebben haar niet nodig.
We kunnen de magiër opsporen met je volgapparaat.
Nee...
Het amulet is kapot gegaan tijdens het gevecht. Het is niet meer te redden.
Je maakt een grapje, toch?
Oh, het spijt me...
Jij zou nooit ergens een grapje over maken.
Dus we weten niet waar hij heen gaat,
wat hij van plan is, zelfs niet waarom hij een gijzelaar heeft?
Ik wel!
Moeten we dit proces wat inkorten, rover?
Stop!
Je bent aangenomen.
De helft nu, de andere helft als we de magiër gevangen hebben.
Ik neem aan dat dit ongeveer 20 keer je gewoonlijke tarief is?
Zo knap ben je niet.
Naam is Nyree. Ik ben van jou, elf. Beveel me.
Waar heb je dat vandaan?
Oh, de wagen van je Bewaarder.
Ik geef je de zak later wel terug.
Dat is het spaargeld van mijn stam! Je kunt dat niet zomaar stelen!
Wat kan ik niet?
Een paar helpende handen inhuren in plaats van ons laten afmaken?
Ze heeft gelijk. Als het niet voor je onbekwaamheid was,
had ik het lijk van die magiër nu over mijn schouder hangen.
Ik dacht dat de Kapel hem levend wilde...
Uiteraard!
Ik herinner je armzalige gezicht van de gevangenis...
Ik was daar... Wat is daarmee?
Die magiërs de hal in duwen, heen en terug.
Hadden zelfs weddenschappen lopen over wat er in die rare cel gebeurde...
Runen op de deur dempen het schreeuwen, toch?
Onze taak is magie-gebruikers hanteren!
Tuurlijk. Ik heb je hen zien hanteren.
Oké, jullie twee! We blijven lief voor elkaar, begrepen?
Jij! Vertel me waar de magiër heen gaat.
Een elfse ruïne.
De sintelberg?
Ja...
Wat is er met de sintelberg?
Het masker... Een offer...
Het Voorbij opentrekken...
Hij moet bloedmagie gebruiken, net als hij hier deed.
Daarom heeft hij Fina. Hij zal...
Nee.
Nee!
Laten we doorgraven.
We hadden haar nooit achter moeten laten, we hadden moeten rennen!
Hoe ver weg is die plek van hier, Nyree?
We waren onderweg via Rowan's Weg, ongeveer een dag door Wildervale reizen.
Mijn lemmet zal glimlachen als het door die magiër heen snijdt.
Lang en pezig.
Het zal moeilijk voor ons worden hem te vangen.
Ik heb een fout gemaakt daarachter.
We zullen niet nogmaals rekening houden met dat elfse meisje.
Ik zal deze missie volbrengen en de magiër afleveren.
Als je ons duel wint...
Uiteraard.
Er is een kortere route door het Vimmark gebergte.
We kunnen een halve dag voorlopen als we opschieten.
Hoe komt het dat je van deze kortere weg weet?
Het enige thuis dat mijn volk heeft is de weg.
We kennen alle zijwegen, maar...
Laten we opschieten!
Wat weet je van deze ruïnes?
Het is een oude plek van macht uit de tijd van ons volk in Elvhenan.
Niet ons; jouw.
Ga verder.
De Sluier tussen het Voorbij en onze wereld is hier dun.
Met dat masker kan hij een leger demonen maken, zei hij.
Naar Kirkwall, de Qunari vernietigen...
En dan de Kapel.
En daarna, wie weet?
Klonk als een goede kant om aan te staan.
Maar waarom?
Hij is boos op de wereld!
Opgevoed als een dier, aangelijnd,
gebruikt als wapen...
Ik zou dan ook alles voor mijn neus willen vernietigen.
Daar! In die vallei, dat is de herberg waar ik het over had.
Laten we wat eten. Kracht opdoen.
We moeten niet dralen...
De groep van de magiër is nu kleiner, dus ze reizen sneller.
Zoals ik zei, deze kortere weg plaatst ons uren voor hen uit,
en niemand wil naar Fina meer dan ik.
Oké, we eten wat. Hou er over op.
Voedsel, alsjeblieft. En mede. Zij betaald.
Echt niet!
Gebruik je fooi er maar voor.
Mijn ouders hadden een herberg.
Maar mijn moeder zou nooit troep als dit serveren.
Een herberg?
Waar?
In het noorden. Nevarra.
Waar de drakenjagers vandaan komen.
Is het waar dat je een draak hebt moeten doden om een rover te worden, Nyree?
Niet alleen, maar inderdaad.
Dat is ongelofelijk!
Heb het bloed van dat beest gedronken toen het uit zijn afgezaagde nek spoot.
Ik heb zelfs naast de machtige tempelier Cassandra gevochten.
Het hoofd van de Zoekers? Je hebt machtige vrienden.
Ik zei niet dat we vrienden waren.
Dus je ging van dochter van een herbergier naar een rover?
Dat is geen klein sprongetje.
Wat? Mishandelde je ouders je? Een geliefde die je slecht behandelde?
Wraak nemen voor een kind, wellicht?
Wat dacht je van een man doodsbang maken met niet meer dan een blik?
Of razend worden des te meer ik bloed?
Want dat was de enige reden die ik nodig had.
Dat is een prima reden dunkt me.
En hoe zit het met jou, Tallis?
Spoor je altijd mensen op voor de Qunari?
Ik hoop het. Als ik deze opdracht vervul, mag ik weer Tallis zijn. Voor altijd.
Ik dacht dat je naam Tallis was...
Ik heb 'm enkel te leen.
De Qunari gebruiken titels.
Tot een paar dagen geleden was ik enkel een gewone arbeider.
Wat ze een Athlok noemen.
Je vechtkunsten zijn iets beter dan die van een arbeider.
Natuurlijk zijn ze dat.
Ik was gedegradeerd.
Wat is er mis gegaan?
Een opdracht.
Meerdere, eigenlijk.
De laatste was in Orlais.
Een kunstverzamelaar had een voorwerp die de Qunari wilde hebben,
en hij weigerde er afstand van te doen.
Dus het was mijn taak om in te breken. Het meenemen. Geen sporen achter te laten.
Het bleek dat hij veel zeldzame dingen verzamelde...
Zo ook kleine meisjes.
Goden!
Ja, vier meisjes.
Vastgeketend in zijn slaapkamer... Slaven.
Dus ik bevrijdde hen.
En daarvoor ben je gedegradeerd?
Ik heb de opdracht volbracht, maar...
Wat betreft geen sporen achterlaten...
Ze hebben nooit alle lichaamsdelen van de edelman teruggevonden.
De Qunari zijn niet dol op tegendraads gedrag,
en het was niet mijn eerste overtreding.
Je bent zelf ook een slaaf geweest, klopt dat?
Je kón die kinderen daar niet zo achterlaten.
Je bent slimmer dan je eruit ziet.
En jij bent minder glad dan je je voordoet.
Oh, een compliment!
Zullen we dan maar een kamer huren?
Zeg eens, moet je echt constant flirten?
Ik... hoef het niet.
Ik vindt het leuk!
Nou, hou je in.
Als je bloost moedigt het me enkel aan.
Vijanden, hè?
Oh, verdomme!
Ik had deze ranzige stoofpot nog niet op.
Vertaling: Tyrannis Hawk
Volgende keer...
Wie vertelde ons over die kortere weg?
Oh, ja! Dat was de kleine elf.
Zet Tallis' reis voort in: Dragon Age II - Mark of the Assassin
Download het vandaag!